Wincenty Hołtyn

Wincenty Hołtyn

Data i miejsce urodzenia	13 maja 1898 Ostrowąs
Data śmierci	po 23 czerwca 1933
Zawód, zajęcie	rolnik
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Wincenty Hołtyn (ur. 13 maja 1898 w Ostrowąsie, zm. po 23 czerwca 1933) – polski rolnik, kapral rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Urodził się 13 maja 1898 we wsi Ostrowąs, w ówczesnym powiecie nieszawskim guberni warszawskiej, w rodzinie Macieja i Franciszki z Trawińskich^[1]. W 1909 zaczął uczęszczać do trzyoddziałowej szkoły powszechnej w Brzeźnie, a po jej ukończeniu pozostawał przy matce^[2].

11 listopada 1918 wstąpił do 31 pułku piechoty we Włocławku^[3]. W tym samym roku został przeniesiony do 21 pułku piechoty^[3]. W 1919 ukończył trzymiesięczny kurs w szkole podoficerów w Dęblinie^[3]. Po ukończeniu kursu został awansowany na starszego szeregowca, przeniesiony do 6 pułku piechoty Legionów i przydzielony do 12. kompanii w charakterze instruktora^[3]. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami i awansował na kaprala^[3]. Wyróżnił się 28 września 1920 w bitwie o Lidę^[4]. Podporucznik Adam Eustachiewicz we wniosku o nadanie Orderu Virtuti Militari napisał: „kompania 12. zajmowała odcinek po obu stronach toru kolejowego Lida–Wilno. Kapral Hołtyn, w zastępstwie dowódca II plutonu 12. kompanii, zajął z plutonem odcinek na prawo od toru kolejowego. Zaatakowany przez kilkakrotnie przeważające siły nieprzyjacielskie, które wyraźnie dążyły do obejścia z prawego skrzydła 12. kompanii, kapral Hołtyn poderwał swój oddział, bagnetem odparł kilkakrotne ataki nieprzyjacielskie, przeszedł do przeciwnatarcia zabierając 30 jeńców i 2 karabiny maszynowe. Kapral Hołtyn swą odwagą i męstwem uratował kompanię od obejścia”^[5].

Po zakończeniu działań wojennych służył w Grodnie, z którego został przeniesiony do Kadry batalionu zapasowego 6 pp Leg. w Płocku i 4 kwietnia 1922 zwolniony do rezerwy^[3].

W 1923 otrzymał z dóbr państwowych 18 mórg ziemi, na której gospodarował^[6]. Był członkiem honorowym Straży Ogniowej w Brzeźnie^[7].

Był żonaty, miał dwóch synów: Jana (ur. 1 stycznia 1926) i Eugeniusza (ur. 11 listopada 1931)^[8].

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4860^{[9][10][11][12][13]}
• Krzyż Walecznych^[7][14][15]

• Hołtyn Wincenty. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.31-2213 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-08-04].
• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
• Jan Kazimierz Ciastoń, Adam Lisiewicz, Edward Skarbek, Edward Wojciechowski: Historia 6 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego. T. 1: Tradycja. Warszawa: Komenda Koła 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich i Dowództwo 6 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego, 1939.
• Edward Skarbek: Zarys historji wojennej 6-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.