Witk
Herb Witk | |
| Typ herbu | |
|---|---|
| Alternatywne nazwy |
Wittke, Wittken, Witken |
| Pierwsza wzmianka | |
Witk (Wittke, Wittken, Witken) – kaszubski herb szlachecki.
Opis herbu
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:
W polu trzypłatkowy liść koniczyny. Klejnot: nad hełmem w koronie samo godło. Barwy nieznane. Labry nieznanej barwy.
Najwcześniejsze wzmianki
Jest to najstarszy znany herb rodziny Witk, umieścił go Eilhardus Lubinus na mapie Pomorza z 1618, a za nim Nowy Siebmacher.
Rodzina Witk
Rodzina Witk nosi jedno z najstarszych nazwisk kaszubskich. Niejaki Witek świadkował przy wystawianiu dokumentu przez księcia Świętopełka słupskiego. W roku 1390 pojawiła się wzmianka o Peterze Witke, zatem od tego roku można mówić o przekształceniu imienia rodowego w nazwisko. Pierwszą znaną wsią Witków było Brzyno, sprzedane w 1635 Krokowskim. Od XIV rodzina posiadała Jeżewo. Oprócz Jeżewa, rodzina posiadała też przez długi czas działy we wsiach Łówcz Górny, Perlino, Węgornia. Ponadto notowani w XVIII-XIX wieku we wsiach Borkowo, Nawcz, Bochowo, Dąbrówka, Dzięcielec, Popowo, Żelazno. Na terenach bezpośrednio pod władzą I Rzeczypospolitej notowani od 1570 jako właściciele działów w Chośnicy i Nowym Glinczu. Witkowie (Witkenowie) z Jeżewa licznie zasilali armię pruską.
Herbowni
Witk (Vietken, Vitcen, Vithken, Vitken, Witcken, Witek, Witka, Witke, Wittk, Wittke, Wittken, Wyt, Wyta). Rodzina używała też nazwisk odmiejscowych, pozostawiając Witk jako przydomek: Jeżewski, Borzyszkowski, Chośnicki, Czarnowski, Gliński, Niepczołowski, Pobłocki, Tempski.
Herb Witk był do ok. 1600 roku wspólny dla wszystkich gałęzi, z czasem jednak zaczął przechodzić ewolucję (herby Witk II, Witk III to zamiana trójliścia na trzy kwiaty – etap pośredni, Witk IV, Witk V to zamiana trzech kwiatów w trzy strzały – etap końcowy), a ponadto niektóre gałęzie przybierały inne herby (Chośnicki Witków-Chośnickich, Jeżewski Ib i Ic Witków-Jeżewskich w dziale A Jeżewa).
Przypisy
- ↑ Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.
Bibliografia
- Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 1. BiT, 2001, s. 103-105, 181. ISBN 83-919852-6-1, ISBN 978-83-919852-6-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.