Witold Niedek
Witold Niedek odbiera awans do stopnia generała brygady, październik 1978 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Siły zbrojne | |
| Odznaczenia | |
Witold Niedek (ur. 11 grudnia 1932 w Baranowiczach) − generał brygady WP.
Życiorys
Syn Mariana i Aleksandry z Gajowniczków, absolwent szkoły średniej w Izbicy Kujawskiej, 1950-1952 podchorąży Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie, następnie podporucznik i dowódca plutonu ogniowego armat przeciwlotniczych w 65. Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. Później był dowódcą baterii szkolnej i pomocnikiem szefa sztabu Dywizyjnej Szkoły Podoficerskiej w stopniu porucznika.
1956-1959 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP, 1958 mianowany kapitanem. 1959-1963 pomocnik szefa Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Dowództwie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, 1963-1967 dowódca 22. Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej w Szczecinie w stopniu majora, 1967-1969 dowódca 124. Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Szczecinie w stopniu podpułkownika (obie jednostki wchodziły w skład 12. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie). 1970-1971 zastępca szefa, a 1971-1974 szef Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Dowództwie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy.
Od stycznia 1974 do lutego 1991 komendant-rektor Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie; szkoła ta była 6-krotnie wyróżniana medalami „Za Osiągnięcia w Służbie Wojskowej” (w latach 1978, 1979, 1981, 1983, 1984 i 1988), w 1977 wyróżniona tytułem „Wojskowego Mistrza Gospodarności” i w 1978 „Mistrza Mistrzów Gospodarności”. a w 1990 wyróżniona tytułem „Przodująca Wyższa szkoła Oficerska” i nagrodzona Pucharem Przechodni. Jesienią 1978 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Henryk Jabłoński. Od lutego 1991 do stycznia 1993 szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Bydgoszczy, następnie przeniesiony w stan spoczynku i pożegnany przez ministra obrony Janusza Onyszkiewicza.
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969)
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
I inne.
Bibliografia
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 55-57.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.