Wygoniczi
| osiedle typu miejskiego | |||
 Cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja Cudotwórcy | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Populacja (2010) |
| ||
| • liczba ludności |
4 945[1] | ||
| Nr kierunkowy |
+7 483 41 | ||
| Kod pocztowy |
243361 | ||
| Tablice rejestracyjne |
32 | ||
Położenie na mapie obwodu briańskiego  | |||
Położenie na mapie Rosji  | |||
 53°06′N 34°04′E/53,100000 34,066667
| |||
Wygoniczi (ros. Вы́гоничи, biał. Вы́ганічы) – osiedle typu miejskiego w obwodzie briańskim w Federacji Rosyjskiej, ośrodek administracyjny rejonu wygonickiego.
Miejscowość położona jest na prawym brzegu Desny, 28 km na południowy zachód od Briańska.
Historia
Miejscowość powstała w 1887 roku jako osada przy stacji kolejowej Wygoniczi na trasie Briańsk–Homel w powiecie trubczewskim guberni orłowskiej[2]. Stacja otrzymała swą nazwę od starej wsi Wygoniczi, oddalonej od tego miejsca o cztery kilometry. W 1922 roku miejscowość stała się ośrodkiem administracyjnym wołostu wygonickiego, a od 1929 roku jest, z przerwami, ośrodkiem administracyjnym rejonu.
W 1960 roku miejscowość otrzymała status osiedla typu miejskiego. W latach 60. w granicach miejscowości znalazły się takie punkty osadnicze jak Kozłowka, Kożanowka, Oriechowiczi, Rynok, Usowje, Czertowiczi.
Gospodarka
W miejscowości działa fabryka asfaltu i betonu, mleczarnia, zakłady mięsne, fabryka „Płastik” (m.in. wyroby PCV, rury, zabawki), przedsiębiorstwo gospodarki leśnej.
Demografia
W 1968 roku miejscowość liczyła 3,9 tys. mieszkańców[3]. W 2010 roku liczba mieszkańców wyniosła 4 945[1].
Według badań prowadzonych na początku XX wieku przez Jefima Karskiego na wschód od Wygonicz przebiegała granica między dialektami języka białoruskiego i rosyjskiego.
Przypisy
- ↑ a b Federalna Służba Statystyczna: Всероссийской переписи населения 2010 года (Narodowy spis powszechny 2010). gks.ru, 2012-13. [dostęp 2013-12-22].
- ↑ Wygoniczi (w:) Słownik encyklopedyczny Brockhausa i Efrona, Sankt Petersburg 1890–1907.
- ↑ Artykuł "Wygoniczi" w Wielkie Encyklopedii Radzieckiej.
Bibliografia
- Nasielonnyje punkty Brianskogo kraja. Encykłopiediczeskij słowar', Briańsk 2010. ISBN 978-5-903201-94-5
Linki zewnętrzne
- Zdjęcie satelitarne miejscowości.. panoramio.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-19)].
- Historia parafii prawosławnej w Wygoniczach.. bryansk-eparhia.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-14)].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.