Zbigniew Stachowski
 Gdynia 19.06.2024 | |
 pułkownik
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Siły zbrojne | |
Zbigniew Janusz Stachowski (ur. 21 października 1946 w Toruniu, zm. 3 lutego 2025 w Rzeszowie) – polski filozof i religioznawca, doktor habilitowany nauk humanistycznych, pułkownik Wojska Polskiego, w latach 1991–2015 prezes, a później Honorowy Prezes Polskiego Towarzystwa Religioznawczego.
Życiorys
Ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. Samuela Bogumiła Lindego w Toruniu. W 1965 rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Łączności w Zegrzu (od 1967 Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Łączności), którą ukończył w 1968. Początkowo podjął służbę w macierzystej uczelni jako dowódca plutonu szkolnego. Następnie został przydzielony do Centralnego Ośrodka Szkolenia Wojsk Łączności w Legnicy.
W 1974 rozpoczął studia w Wojskowej Akademii Politycznej na Wydziale pedagogiczno-politycznym, które ukończył w 1978. Pracę magisterską napisał pod kierunkiem Mirosława Nowaczyka. W 1980 rozpoczął pracę w Wojskowej Akademii Politycznej. W 1984 obronił rozprawę doktorską pt. „Problemy wojny i pokoju w doktrynie społecznej Kościoła katolickiego (od Jana XXIII do Jana Pawła II)”. Recenzentami rozprawy byli Józef Keller i Józef Borgosz. W 1990 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie rozprawy pt. „Kościół i kultura. Problemy akulturacji w nauczaniu Jana Pawła II".
W latach 1990–1995 pracował na stanowiskach docenta i profesora nadzwyczajnego w Akademii Obrony Narodowej. W roku 1995 podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (od 2001 Uniwersytet Rzeszowski). W latach 1994–1998 dodatkowo był zatrudniony w Wyższej Szkole Zarządzania i Marketingu w Warszawie. W latach 1996–2001 piastował stanowisko rektora Wyższej Szkoły Społeczno-Gospodarczej w Tyczynie. W latach 2000–2005 był przewodniczącym Konferencji Założycieli Uczelni Niepaństwowych w ramach Stowarzyszenia Rektorów i Założycieli Uczelni Niepaństwowych[1].
Polskie Towarzystwo Religioznawcze
Członkiem Polskiego Towarzystwa Religioznawczego był od 1980. W latach 1984–1994 piastował stanowisko sekretarza redakcji kwartalnika Przegląd Religioznawczy[1]. W latach 1991–2015 był prezesem[2]. W 2015 Zarząd Towarzystwa przyjął uchwałę o nadaniu mu tytułu „Honorowego Prezesa Polskiego Towarzystwa Religioznawczego”[3]. W roku 2024 otrzymał Wyróżnienie Naukowego Polskiego Towarzystwa Religioznawczego – Laurea Scientiae Religionum.
Życie prywatne
Syn Zygfryda i Janiny, miał dwóch braci: Tomasza i Lecha. Żonaty od 1971, posiadał jedną córkę[1].
Wybrane publikacje
- Antynomie transformacji w Polsce. Chrześcijaństwo, mniejszości, liberalizm, (red. nauk) Warszawa 1993.
- Człowiek i kultury. Liber amicorum. Studia poświęcone profesorowi Mirosławowi Nowaczykowi, (red. nauk) Warszawa-Tyczyn 2001.
- Filozofia i religia w kulturze narodów słowiańskich, Rzeszów 1995.
- Filozofia w kulturach krajów słowiańskich, Rzeszów 2007.
- Jan Paweł II a wyzwania współczesności, Warszawa 1991.
- Kościół i kultura. Problemy inkulturacji w nauczaniu Jana Pawła II, Warszawa 1990.
- Language – Religion – Culture. In memory of professor Witold Tyloch, (red. nauk) Warsaw 1992.
- Nowe ruchy religijne. Wybrane problemy, (red. nauk) Warszawa-Tyczyn 2000.
- Religia i kultura. Materiały z konferencji naukowej (Gdynia, 11-12 maja 1991 rok), (red. nauk) Gdynia 1991.
- Religioznawstwo polskie w XXI wieku, (red. nauk) Tyczyn 2005.
- Sekty czy nowe ruchy religijne. Wybrane zagadnienia, (red. nauk) Tyczyn 2005.
- Stosunki państwo-Kościół w latach 1944-1987 (wybór materiałów źródłowych), Warszawa 1988.
Przypisy
- ↑ a b c Ewa Stachowska, Słów kilka o żartobliwych chwilach w życiu i poważnej aktywności zawodowej Profesora Zbigniewa Stachowskiego, Jerzy Kojkoł, Beata Guzowska, Ryszard Wójtowicz (red.), [w:] Społeczeństwo-Kultura-Religia. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Zbigniewowi Stachowskiemu, Gdynia: Wydawnictwo Akademickie AMW, 2015, s. 7-11, ISBN 978-83-60278-88-8.
- ↑ Oficjalna strona internetowa Polskiego Towarzystwa Religioznawczego [online].
- ↑ Oficjalna strona internetowa Polskiego Towarzystwa Religioznawczego [online].
Bibliografia
- E. Stachowska, Słów kilka o żartobliwych chwilach w życiu i poważnej aktywności zawodowej Profesora Zbigniewa Stachowskiego, [w]: J. Kojkoł, B. Guzowska, R. Wójtowicz (red.), Społeczeństwo-Kultura-Religia. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Zbigniewowi Stachowskiemu, Gdynia 2015, 264 s.
Linki zewnętrzne
- Dr hab. Zbigniew Janusz Stachowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-10-12].
- Publikacje dr. hab. Z. Stachowskiego w katalogu Biblioteki Narodowej (dostęp: 12-10-2014).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.