Żegary

Żegary
wieś
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

sejneński

Gmina

Sejny

Liczba ludności (2011)

165[2][3]

Strefa numeracyjna

87

Kod pocztowy

16-500[4]

Tablice rejestracyjne

BSE

SIMC

0768451[5]

Położenie na mapie gminy wiejskiej Sejny
Mapa konturowa gminy wiejskiej Sejny, w centrum znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie powiatu sejneńskiego
Mapa konturowa powiatu sejneńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Ziemia54°08′13″N 23°24′45″E/54,136944 23,412500[1]

Żegary (lit. Žagariai) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny[5][6]. Żegary są otoczone 6 jeziorami. Jedno z nich, Gaładuś, leży na granicy Polski i Litwy.

We wsi znajduje się kościółek, w którym odprawiane są msze w języku litewskim[7]. Niedaleko miejscowości są bagna żegarskie. Rośnie tam sosna karłowa i brzoza, a runo porasta żurawina i łochyń. Jako swoje miejsce bytowania swoje miejsce znalazła tam żmija zygzakowata[8].

Historia

Pierwsze wzmianki o wsi spotkać można z roku 1538[7]. Jeszcze przed początkiem osadnictwa na Ziemi Sejneńskiej przez wieś w dawnych czasach prowadziła jedna z pierwszych i ważniejszych dróg puszczańskich. Przebiegała ona od dworu książęcego w Mereczu, przez Wiejsieje i dzisiejsze Żegary do granicy krzyżackiej[7].

Początkiem wsi był dwór karczmarza Żakhory przy rzece Dusi. Zagroda jego stała się zaczątkiem wsi, a nazwisko karczmarza dało jej nazwę - Żagory, później zmienione na Żegary.

W roku 1786 wraz z majątkiem Krasnogruda został odkupiony od księcia Ksawerego Massalskiego przez Macieja Tadeusza Eysymontta, stolnika grodzieńskiego i wiceadministratora Ekonomii Grodzieńskiej[9]. W 1793 roku tenże Maciej Eysymontt ufundował tu kościół z modrzewia, z zamiarem stworzenia tu parafii (co ostatecznie doszło do skutku), który spłonął w 1984 roku. W podziemiach kościoła byli chowani członkowie rodziny Eysymonttów i Paszkiewiczów. Staraniem mieszkańców Żegarów, a także okolicznych wsi udało się w latach 1985-1987 wznieść nowy kościół[10].

Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś Żegary liczyła 37 domów i 207 mieszkańców (117 kobiet i 90 mężczyzn). Wszyscy mieszkańcy miejscowości zadeklarowali wówczas wyznanie rzymskokatolickie. Jednocześnie większość mieszkańców wsi podała narodowość litewską (171 osób), reszta podała narodowość polską (36 osób). W okresie dwudziestolecia międzywojennego Żegary znajdowały się w gminie Berżniki[11].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 163479.
  2. Wieś Żegary w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-11-07], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1620 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  7. a b c Żegary na Bryzg.pl
  8. Nadleśnictwo Pomorze. Szlak litewskich wsi. [dostęp 2012-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-05)].
  9. J. Szumski - Eysymontowie i Mejerowie, właściciele Hołnów Mejera i Krasnogrudy. [w:] Drobna szlachta podlaska w XVI - XIX wieku, Białystok 1991
  10. Panorama litewska: 07.06.2015 - TVP3 Białystok - Telewizja Polska S.A [online], bialystok.tvp.pl [dostęp 2017-11-28].
  11. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 17: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 69 (78).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya