Aero Ae-04
| |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor |
Antonín Vlasák i Antonín Husník |
| Typ |
samolot myśliwski |
| Konstrukcja |
dwupłat o konstrukcji mieszanej |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1921 |
| Lata produkcji |
1921 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
silnik rzędowy BMW IIIa |
| Moc |
185 KM (138 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
7,7 m |
| Długość |
5,6 m |
| Wysokość |
2,7 m |
| Powierzchnia nośna |
14,6 m² |
| Masa | |
| Własna |
670 kg |
| Startowa |
900 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
225 km/h |
| Prędkość przelotowa |
185 km/h |
| Pułap |
6000 m |
| Długotrwałość lotu |
1 godz. |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe Vickers kal. 7,7 mm | |
| Użytkownicy | |
 Czechosłowacja
| |
| Rzuty | |
| |
Aero Ae-04 – czechosłowacki samolot myśliwski z okresu międzywojennego.
Historia
W 1921 roku po udanej konstrukcji samolotu myśliwskiego Aero Ae-02 w wytwórni Aero továrna letadel konstruktorzy A. Vlasak i A. Husnik opracowali kolejny samolot myśliwski oznaczony jako Aero Ae-04. Jeszcze w tym samym roku zbudowano jego prototyp.
Samolot został oblatany w 1921 roku. W tym roku samolot uczestniczył II Międzynarodowej Wystawie Lotniczej w Pradze, gdzie pilotowany przez Rudolfa Polaneckýego ustanowił rekord Czechosłowacji w wysokości lotu osiągając pułap 6361 m.
Pomimo tego, że spełniał on wszystkie warunki dla ówczesnych samolotów myśliwskich, nie podjęto jego produkcji seryjnej, natomiast stał się podstawą do budowanego już seryjnie samolotu myśliwskiego Aero A.18.
Użycie w lotnictwie
Samolot Aero Ae-04 był używany tylko do testów w locie oraz występów na pokazach i konkursach lotniczych, w tym czasie pilotował go pilot fabryczny Rudolf Polanecký.
Konstrukcja
Samolot myśliwski Aero Ae-04 był dwupłatem o konstrukcji mieszanej, kadłub był konstrukcji metalowej, natomiast skrzydła drewnianej. Kadłub mieścił odkrytą kabinę pilota, a przed nią umieszczono silnik. Napęd stanowił silnik rzędowy BMW IIIa, 6-cylindrowy, chłodzony cieczą. Podwozie klasyczne, stałe.
Uzbrojenie stanowiły 2 synchronizowane karabiny maszynowe Vickers kal. 7,7 mm umieszczone nad silnikiem po obu stronach kabiny.
Bibliografia
- Václav Němeček: Československá letadla (1918-1945). Praga: Naše vojsko, 1983, s. 64, 248-249. (cz.).
- William Green, Gordon Swanborough: The complete book of fighters. London: Salamander Book, 2001, s. 10. ISBN 978-0-86288-220-4. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.