Antleryt
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3(OH)4SO4[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
nierówny, schodkowy[1] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
gruby tabularny, pryzmatyczny, igiełkowy, włóknisty, ziarnisty, słupkowy[2], masywny, zaokrąglony, nerkowaty[3] |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[2] |
| Gęstość |
3,8–3,95 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
szmaragdowozielona[1] |
| Rysa | |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,726–1,789 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,063[2] dyspersja (optyka): bardzo silna[2] pleochroizm: widoczny; X = żółto-zielony; Y = niebiesko-zielony; Z = zielony[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BB.15[2] |
Antleryt – bardzo rzadki minerał z grupy siarczanów.
Nazwany w 1889 roku przez Williama F. Hillebranda od miejsca występowania - kopalnia Antler w hrabstwie Mohave w Arizonie[2].
Charakterystyka
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, grubotabliczkowym, słupkowym, krótkosłupkowym, włóknistym i igiełkowym[1]. Występuje w skupieniach ziarnistych, łuskowatych[1], włóknistych, proszkowych. Jest minerałem kruchym oraz półprzezroczystym[2]. Rozpuszcza się w kwasie siarkowym[2], stapia się w płomieniu dmuchawki. Jest podobny do brochantytu[2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym. Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi ubogich w węglany[1] w suchym klimacie[2]. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: krohnkitem, atacamitem, brochantytem, malachitem, chalkopirytem, azurytem, hematytem, gipsem, kwarcem, kuprytem, fluorytem, kalcytem i chalkozynem[1][2].
Miejsca występowania
Niemcy – Wolfach, Słowacja – Spana Dolina, Australia, Austria, Francja, Grecja, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania, Kanada, Chile – Chuquicamata, USA (Arizona, Utah, Nevada, Kalifornia, Alaska), Meksyk[2].
Zastosowanie
- ruda miedzi;
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 86, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Antlerite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-04] (ang.).
- ↑ Antlerite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2025-05-04] (ang.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.