Bayldonit

Bayldonit
Ilustracja
okaz z Namibii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

PbCu3(AsO4)2(OH)2[1][2]

Twardość w skali Mohsa

4,5[1][2]

Przełam

nierówny/nieregularny[2], muszlowy, półmuszlowy, włóknisty[1]

Łupliwość

brak[1][2]

Pokrój kryształu

grubotabliczkowy[1][2]

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1][2]

Gęstość

5,24–5,65 g/cm3[1][2]

Właściwości optyczne
Barwa

zielona, żółtozielona, ciemnozielona, czarna[1][2]

Rysa

zielona[1][2]

Połysk

żywiczny[2], woskowy, tłusty[1]

Współczynnik załamania

1,951–1,991 (dwuosiowy)[1]

Inne

[[[dwójłomność]]: 0,040[1] dyspersja (optyka): silna[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.BH.45[1]

Bayldonit – rzadki minerał z klasy arsenianów[1].

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca najczęściej kryształy o pokroju grubotabliczkowym, zarysy sześciokątnych bliźniaków trójkrotnych[2]. Występuje w skupieniach promienistych, jako naskorupienia oraz słupkowe pseudomorfozy po mimetezycie[2]. Jest minerałem przezroczysty, przeświecającym i kruchym[1]. Posiada zieloną rysę oraz żywiczny[2], woskowy bądź tłusty połysk[1]. Trudno rozpuszczalny w kwasie solnym[1].

Występowanie

Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi oraz ołowiu[1][2]. Towarzyszą mu zazwyczaj mimetezyt, azuryt, cerusyt, malachit, oliwenit, kwarc, goethyt oraz duftyt[1][2].

Miejsce występowania

Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii[1]. Spotykany ponadto w Australii, Austrii, we Francji, Włoszech, Niemczech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada i Utah)[1]. W Polsce występuje w Miedziance na Dolnym Śląsku[1].

w towarzystwie azurytu z Tsumeb

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa Bayldonite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-09] (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 94, ISBN 978-83-7073-816-7.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya