Bolesław Greffner

Bolesław Greffner
Beaulieux
podinspektor PP podinspektor PP
Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1891
Liszki

Data śmierci

październik 1939

Przebieg służby
Lata służby

1921–1936

Formacja

Policja Państwowa

Jednostki

Miejsce Odosobnienia w Berezie Kartuskiej

Stanowiska

komendant

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, czterokrotnie) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny)

Bolesław Marceli Greffner, ps. „Beaulieux” (ur. 26 lipca 1891 w Liszkach, zm. w październiku 1939) – podinspektor Policji Państwowej i major żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys

Urodził się 26 lipca 1891 w Liszkach, w ówczesnym powiecie krakowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Hipolita[1][2]. Był młodszym bratem Alfreda (ur. 1890)[1][a].

W 1910 ukończył naukę w klasie VIIIa i zdał maturę w c. k. Gimnazjum III w Krakowie[4], po czym rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był równocześnie aktywny w środowisku irredenty. Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej oraz II Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Krakowie (od 26 października 1913 był zastępowym w II plutonie 1. kompanii, a w kwietniu 1914 został mianowany podoficerem kadetem[1].

24 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Od 6 listopada 1914 był instruktorem w Szkole Podchorążych LP w Krakowie, po jej ewakuacji w Jabłonkowie, Marmaros-Sziget i Kamieńsku[1]. 5 grudnia 1914 został mianowany podporucznikiem piechoty[5]. Od 11 maja 1915 był komendantem plutonu w 4 Pułku Piechoty. 31 lipca 1915 został ranny w bitwie pod Jastkowem[1]. Przebywał w Szpitalu Fortecznym nr 9 w Krakowie[6]. Po wyleczeniu został przeniesiony do 3 Pułku Piechoty[1]. 1 lipca 1916 został mianowany porucznikiem piechoty[5]. W 1916 na krótko oddelegowany do Komendy Grupy LP. 11 maja 1917 wyznaczony na kierownika Urzędu Zaciągowego w Biłgoraju. 28 marca 1917 został wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola[1].

Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) pełnił służbę w II Korpusie Polskim w Rosji, w którym zorganizował i dowodził Polową Strażą Wojskową. Był z tego powodu poszukiwany przez Austriaków w związku z procesem legionistów o zdradę stanu w Marmaros-Sziget. Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918) dostał się do niemieckiej niewoli. Następnie służył w Polskim Korpusie Posiłkowym[1].

25 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika[7]. 8 listopada 1918 Rada Regencyjna mianowała go kapitanem ze starszeństwem z 12 października tego roku[8]. Pełnił służbę na stanowisku komendanta powiatowego żandarmerii w Tomaszowie Lubelskim[1]. Wiosną 1919 został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Generalnej Ekspozytury Żandarmerii Polowej. 30 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w Korpusie Żandarmerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Był wówczas dowódcą szkoły żandarmerii ukraińskiej w Kamieńcu Podolskim[9]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej, a jego oddziałem macierzystym był 4 Dywizjon Żandarmerii w Łodzi[10]. Jesienią tego roku został zdemobilizowany[11] i przydzielony w rezerwie do 4 Dywizjonu Żandarmerii[12][13][14]. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5. lokatą w korpusie oficerów rezerwy żandarmerii[15][16].

Po zwolnieniu z wojska wstąpił do Policji Państwowej. Kolejno pełnił służbę na stanowiskach komendanta powiatowego w Nowogródku[17], komendanta miejskiego w Poznaniu i kierownika Urzędu Śledczego w Poznaniu[18]. Od czerwca do 30 listopada 1934 był komendantem Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej[1]. Po powrocie do Poznania objął stanowisko zastępcy komendanta wojewódzkiego Policji Państwowej[19]. W tym samym roku jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniach oficerów P.P.”[20] We wrześniu 1935 został przeniesiony do Łucka[19]. We wrześniu 1936 został zwolniony ze stanowiska zastępcy komendanta wojewódzkiego Policji Państwowej lub oficera inspekcyjnego w Łucku i przeniesiony w stan nieczynny[18][21].

22 września 1937 prasa krajowa poinformowała o jego śmierci poprzedniego dnia w Gnieźnie. 23 września informacja została sprostowana. W Gnieźnie zmarł krewny Bolesława o tym samym nazwisku, natomiast on sam przebywał w Łucku[22].

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 dostał się do niewoli sowieckiej, po czym został skazany i rozstrzelany w październiku 1939 z wyroku sądu wojskowego Frontu Ukraińskiego[1].

Był żonaty z Anną z Żyburtowiczów (ur. 13 marca 1906 w Mińsku), z którą miał córkę Wandę (ur. 11 grudnia 1925) i syna Lecha Bolesława (ur. 16 grudnia 1932 w Poznaniu)[2]. Lech Grefner zmarł 15 listopada 2022[23].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Biogram Alfreda Greffnera potwierdza, że był on bratem Bolesława, podaje jednak, że imię jego ojca to Bronisław[3], a nie Hipolit.
  2. ↑ Krzyżem Walecznych po raz pierwszy został również odznaczony „za męstwo i odwagę, wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie byłego II Korpusu Wschodniego w dniu 11 maja 1918 roku”[26].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k Greffner-Beaulieux, Grefner Bolesław Marceli, ps. „Beaulieux”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-11-27].
  2. ↑ a b Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2023-11-27]..
  3. ↑ Greffner, Grefner Alfred, ps. „Radwan”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2024-01-02].
  4. ↑ Sprawozdanie 1910 ↓, s. 89, jako Grefner.
  5. ↑ a b Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 9.
  6. ↑ III Lista strat 1915 ↓, s. 11.
  7. ↑ Dz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918 roku, poz. 8.
  8. ↑ Dz. Rozp. MSWojsk. Nr 5 z 21 listopada 1918 roku, poz. 72.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 692.
  10. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 402, 980.
  11. ↑ Pierwsza lista 1921 ↓, s. 64.
  12. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 84.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1056.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 961.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1066.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 968.
  17. ↑ Uroczystość Bożego Ciała. „Życie Nowogrodzkie”. 6, s. 5, 1927-06-18. Nowogródek. .
  18. ↑ a b Zwolnienie Grefnera. „Kurjer Poznański”. 470, s. 2, 1936-10-10. Poznań. .
  19. ↑ a b „Dziennik Bydgoski”. 224, s. 16, 1935-09-28. Bydgoszcz. .
  20. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 191, 983.
  21. ↑ Łuck (od naszego koresp.). „Kurjer Warszawski”. 251, s. 16, 1936-09-13. Warszawa. .
  22. ↑ Nadkom. Groeffner żyje. „Polska Zbrojna”. 263, s. 7, 1937-09-23. Warszawa. .
  23. ↑ Lech Grefner. Arbor Memorial. [dostęp 2023-11-27]..
  24. ↑ M.P. z 1932 r. Nr 64, poz. 82 (ISAP).
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 23 grudnia 1922, s. 965.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 24 grudnia 1921, s. 1671.
  27. ↑ Odznaczenia w Legjonach. „Goniec Wieczorny”. 636, s. 2, 1916-12-18. Warszawa. .

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya