Chalkofylit
 okaz ze Słowacji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu18Al2(AsO4)4(SO4)3(OH)24·36H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
blaszkowy[2] |
| Łupliwość |
doskonała[3] |
| Pokrój kryształu |
cienkopłytkowy, płytki i blaszki sześciokątne[2], listewkowy, masywny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,552–1,632 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,057–0,066[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DF.30[1] |
Chalkofylit – rzadki minerał z klasy arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[2][1]. Wykształca kryształy o pokroju cienkopłytkowym[2]lub cienkotabliczkowym[3]. Występuje w skupieniach rozetkowych, blaszkowych oraz jako naskorupienia[2][3]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego[1]. Posiada najczęściej jasnozieloną rysę oraz szklisty połysk[2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania hydrotermalnych złóż polimetalicznych bogatych w arsen i miedź[2][4][1]. Spotykany także w druzach[3]. Towarzyszą mu zwykle azuryt, chryzokola, kupryt, lawendulan, mansfieldyt, klinoklaz, farmakosyderyt, malachit, cyanotrichit, aragonit, kwarc, langit, connellit, brochantyt, devilin, spangolit oraz tyrolit[2][3][4][1].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Austrii (Karyntia, Styria, Tyrol), Belgii, Chile, Czechach, we Francji, Rumunii, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Portugalii, Hiszpanii, na Słowacji, Szwajcarii, Anglii (Kornwalia) oraz Stanach Zjednoczonych (Nevada, Utah)[3][1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Chalcophyllite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-11-20] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 76, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ a b c d e f Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 134, ISBN 978-83-7020-313-9.
- ↑ a b https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/chalcophyllite.pdf
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.