Cuproskłodowskit
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu[UO2]2[SiO3OH]2·6H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Przełam |
nierówny[2] |
| Łupliwość |
dobra[2] |
| Pokrój kryształu | |
| Układ krystalograficzny | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, ciemnozielona, żółtozielona[2] |
| Rysa |
jasnozielona[2] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,654–1,667 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,010–0,012 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AK.10[1] |
Cuproskłodowskit (kuproskłodowskit, jachymowit) – minerał, krzemian uranylu[3]. Występuje w strefach utleniania utworów zawierających minerały uranu.
Z cuproskłodowskitem może współwystępować uranofan, malachit, torbenit, oraz skłodowskit[1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego[1].
Nazwany na cześć Marii Skłodowskiej-Curie z przedrostkiem cupro od łacińskiej nazwy miedzi (cuprum). Nazwę tę nadał w 1933 belgijski mineralog Henri Buttgenbach[3].
Występowanie
Jest minerałem bardzo rzadkim. Występuje w Kongo (Schaba), Czechach (Jáchymov), Polsce (Miedzianka), Niemczech, USA (Utah) i Maroku[2].
Zastosowanie
- minerał kolekcjonerski - należy go przechowywać w szczelnych, ołowianych pojemnikach chroniących przed promieniowaniem[2].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Cuprosklodowskite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-06] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Chorzów: Wydawnictwa Videograf, 2014, s. 100, ISBN 978-83-7835-297-6 [dostęp 2024-04-02] (pol.).
- ↑ a b Jerzy Gągol, Gertruda Herman: Polonica wśród minerałów i skał. Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [przedruk z "V Kielecki Festiwal Nauki. 16-26 września 2004 r. Prezentacje Festiwalowe" (K. Grysa , red.), Kielce, 2005]. [dostęp 2013-02-13].
Bibliografia
- Rafał Siuda, Robert Borzęcki, Bożena Gołębiowska: Hałdy dawnego górnictwa w rejonie Miedzianki–Ciechanowic jako stanowiska dokumentacyjne unikatowej mineralizacji hipergenicznej. W: P.P. Zagożdżon, M. Madziarz (red.): Dzieje górnictwa – element europejskiego dziedzictwa kultury. T. 3. Wrocław: Historia Górnictwa na Wydziale Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii Politechniki Wrocławskiej, 2010, s. 431-441.
- cuproskłodowskit. Encyklopedie Teberii. [dostęp 2013-02-13].
- Krzemiany, glinokrzemiany i borokrzemiany. redbor.pl. [dostęp 2013-02-13].
Linki zewnętrzne
- Cuprosklodowskite Mineral Data. webmineral. [dostęp 2013-02-13].
- Cuprosklodowskite. mindat.org. [dostęp 2013-02-13].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.