Kubotan

Ten artykuł od 2013-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Kubotan (jap. クボタン) – rodzaj broni stosowanej do samoobrony wywodzący się ze współczesnej Japonii^[1]. Jest to pomniejszona wersja yawary, wprowadzona na rynek przez Sōke Takayuki Kubota, który jest również autorem systemu technik walki z użyciem kubotanu, wchodzącego w skład szkoły karate Gōsoku-ryū. Nazwa przyrządu pochodzi od nazwiska twórcy.

Kubotan to czternastocentymetrowej długości walec wykonany z twardego plastiku, noszony zazwyczaj jako breloczek przy kluczach^[2]. Kubotan stosowany jest zarówno do zadawania ciosów, jak również uciskania odpowiednich punktów lub sfer na ciele przeciwnika. Techniki obejmują uderzenia lub naciski na wrażliwe punkty ciała, takie jak twarz, szyja, krtań, połączenia stawów, kości, sploty nerwowe^[3].

Kubotan jako zarejestrowany w Amerykańskim Urzędzie Patentowym znak towarowy jest chroniony od 16 stycznia 1979 roku. Ostatnie odnowienie rejestracji miało miejsce 2 lutego 2009 roku^[4]. Obecnie jednak kubotanem nazywa się szeroką gamę breloków do samoobrony o podobnych właściwościach, wykonanych z różnych materiałów.

W Polsce nie ma osobnych przepisów regulujących użycie kubotanu, jednak w innych krajach (np. w Wielkiej Brytanii czy USA) możemy spotkać się z ograniczeniami dotyczącymi użycia tej broni.

W 2012 roku została założona Polska Akademia Kubotanu (PAK), organizacja działająca zgodnie z licencją uzyskaną od Takayuki Kubota. PAK^[5] szkoli z zakresu samoobrony z wykorzystaniem kubotanu.