Neptunit

Neptunit
Ilustracja
Neptunit z Hrabstwa San Benito w Kalifornii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

KNa2Li(Fe2+,Mn)2Ti2[O/Si4O11]2 (krzemian potasu, sodu, litu, żelaza, manganu i tytanu)[1]

Twardość w skali Mohsa

5–6[2]

Przełam

muszlowy[1][2]

Łupliwość

dobra lub doskonała[1]

Pokrój kryształu

słupkowy[1], pryzmatyczny, gruboziarnisty, tabularny[3]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1][2]

Gęstość

3,19–3,23 g/cm3[1]

Właściwości optyczne
Barwa

czarna, brunatnoczarna, czerwonobrunatna[1]

Rysa

brunatna[1]

Połysk

szklisty[2]

Współczynnik załamania

1,690–1,736 (dwuosiowy)[2]

Inne

dwójłomność: 0,029–0,045[2] dyspersja (optyka): silna[2] pleochroizm: X = jasnożółty; Y = żółto-pomarańczowy; Z = ciemnoczerwony[3][2]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.EH.05[4]

Neptunit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów[1]. Neptunit został nazwany w 1893 roku przez szwedzkiego mineraloga Gustava Flinka (1848–1931) na cześć Neptuna, rzymskiego boga morza[4]. Nazwa ta została nadana ze względu na bliskie powiązanie neptunitu w jego typowej lokalizacji w Narssârssuk na Grenlandii z egirynem nazwanym na cześć Ægira, boga morza i zwierząt morskich w mitologii nordyckiej.

Właściwości

Występuje w postaci słupkowych kryształów o wielościennej formie, zwykle doskonale wykształconych. Często tworzy zbliźniaczenia. Ma formę kryształów wrosłych i narosłych[1]. Tworzy skupienia zbite[5]. Jest nieprzezroczysty, czasami słabo przeświecający[1] oraz piezoelektryczny[4]. Posiada muszlowy przełam oraz szklisty połysk. Najczęściej koloru czarnego. Czerwonobrunatna odmiana zasobna w mangan nazywana jest neptunitem manganowym[1].

Występowanie

Jest minerałem akcesorycznym występującym w niektórych skałach magmowych, głównie w syenitach nefelinowych i ich pegmatytach[1]. Można go również spotkać w żyłach wśród łupków glaukofanowych oraz serpentynitów[1]. Towarzyszą mu najczęściej benitoit, egiryn, joaquinit, natrolit, albit, mikroklin, kwarc[4] oraz skaleń[5].

Najlepszej jakości i dobrze wykształcone okazy pochodzą niemal wyłącznie z kopalni Dalas Gem w hrabstwie San Benito w Kalifornii[1]. Na terenie USA występuje także w Nowym Meksyku, Montanie oraz Karolinie Północnej. Został odnaleziony ponadto również w pegmatytach na Grenlandii, w Irlandii, Mongolii, Tadżykistanie, na Półwyspie Kola, Kanadzie (Quebec), Australii (Nowa Południowa Walia)[1][4] i Japonii[6].

Galeria

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 313-314. ISBN 978-83-8293-231-7.
  2. a b c d e f g h i Neptunite [online], National Gem Lab [dostęp 2025-05-12] (ang.).
  3. a b Neptunite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2025-05-12] (ang.).
  4. a b c d e Neptunite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-03-28] (ang.).
  5. a b Rupert Hochleitner: Minerały, kamienie szlachetne skały. Multico Oficyna Wydawnicza, 2022, s. 64. ISBN 978-83-7073-816-7.
  6. Neptunite [online], Geology Science, 18 sierpnia 2023 [dostęp 2025-05-12] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya