Osewo
| osada | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności |
0 |
| SIMC |
0990540 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kętrzyn | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego | |
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego | |
Osewo (niem. Wossau) – dawna osada mazurska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Kętrzyn, sołectwo Pożarki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Historia wsi
W czasach krzyżackich obszar wsi znajdował się na terenie prokuratorii giżyckiej. Po sekularyzacji zakonu znalazła się na terenie Prus Książęcych w starostwie leckim (Lec - Giżycko). Jak pisał Max Toeppen w "Historii Mazur" - na terenie starostwa leckiego w 1622 r. mieszkała tylko jedyna rodzina szlachecka. Byli to von Knobelsdorfowie w Osewie. Gdy w 1642 r. Fryderyk Wilhelm przyjmował hołd lenny z terenu tego starostwa w grupie kilku rodzin szlacheckich był Sebastian von Knobelsdorf z Osewa. Rodzina ta miała licznych swoich przedstawicieli na terenie Warmii, a jeden z nich był wójtem krajowym. Rodzina ta zapisana jest w "Herbarzu Polski" Niesieckiego.
W 1913 r. majątek ziemski w Osewie miał powierzchnię 430 ha. Prowadzono tam hodowlę: bydła 83 szt, w tym 32 krów, 32 szt koni, 213 szt owiec i 40 szt trzody chlewnej. Osewo w tym czasie znajdowało się na terenie powiatu kętrzyńskiego, a właścicielem majątku był Hans von Queis, a później Erhard von Queis. Po 1945 r. w Osewie funkcjonował PGR.
W 1910 r. w Osewie mieszkały 62 osoby. Pod koniec XX w. we wsi nie było już mieszkańców i budynków.
W miejscowości brak zabudowy[1].
Dzika przyroda
Na terenie dawnej wsi, w pobliżu śladów po dawnych zabudowaniach, wznosi się samotne wzniesienie (przypuszczalnie kem), na którym znajdują się pozostałości cmentarza. W rejonie Osewa znajduje się "Czerwone Bagno" pozostałość po dawnym jeziorze. Znajdują się tam duże złoża gytii. Przez Osewo biegnie trasa rowerowa z Pożarek do jez. Dejguny. W rejonie Osewa można zobaczyć: bieliki i żurawie, bobry i norki amerykańskie, łosie i jelenie oraz wiele innych gatunków zwierząt.
Przypisy
- ↑ a b Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 93904.
Bibliografia
- Rudolf Grenz, "Der Kreis Rastenburg", Marburg/Lahn, 1976.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.