SM Tb II

SM Tb II
Ilustracja
Jednostka siostrzana SM Tb II, SM Tb I
Klasa

torpedowiec

Typ

Tb I

Historia
Stocznia

STT(inne języki), Triest

Położenie stępki

20 kwietnia 1909

Wodowanie

27 września 1909

 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa

SM Tb II → SM Tb 2

Wejście do służby

31 grudnia 1909

Wycofanie ze służby

1 listopada 1918

Los okrętu

przyznany Włochom w 1920, złomowany

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

normalna: 116 ton

Długość

44,2 metra na wodnicy

Szerokość

4,4 metra

Zanurzenie

1,45 metra

Napęd
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania,
2 kotły,
moc 2500 KM, 1 śruba
Prędkość

28 węzłów

Uzbrojenie
2 działa kal. 47 mm (2 x I)
Wyrzutnie torpedowe

2 × 450 mm (2 x I)

Załoga

20

SM Tb II, później SM Tb 2 – austro-węgierski torpedowiec z początku XX wieku, jedna z sześciu jednostek typu Tb I. Okręt został zwodowany 27 września 1909 roku w stoczni STT(inne języki) w Trieście, po czym wszedł do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine 31 grudnia 1909 roku. W 1910 roku oznaczenie numeryczne jednostki zmieniono z cyfry rzymskiej na arabską (Tb 2). Okręt wziął czynny udział w I wojnie światowej, a w wyniku podziału floty po upadku Austro-Węgier został w 1920 roku przyznany Włochom i następnie złomowany.

Projekt i budowa

Prace nad projektem nowoczesnych przybrzeżnych torpedowców rozpoczęły się w Austro-Węgrzech w 1905 roku[1]. Komitet Techniczny Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine przedstawił trzy różne projekty jednostek o wyporności 110 ton, różniące się głównie układem napędowym (maszyny parowe lub turbiny)[2][3]. Nie mając wystarczających doświadczeń z eksploatacją napędu turbinowego, w 1907 roku Komitet Techniczny zaprezentował ostateczny projekt napędzany maszynami parowymi z kotłami opalanymi ropą naftową[2][3]. W celach porównawczych wysłano zapytania ofertowe do zagranicznych stoczni Germania, Schichau i Yarrow, ale po analizie najlepszy okazał się projekt rodzimy[2][3]. Początkowo w stoczni Stabilimento Tecnico Triestino(inne języki) (STT) w Trieście złożono zamówienie na osiem okrętów tego typu, ale liczbę tę zmniejszono wkrótce do sześciu, gdyż zdecydowano się wybudować w stoczni Danubius(inne języki) we Fiume kolejnych sześć jednostek lekko zmodyfikowanego typu Tb VII[2][3]. Torpedowce charakteryzowały się dwukominową sylwetką z wypukłym pokładem dziobowym („skorupa żółwia”), niewielką nadbudówką i pojedynczym masztem ustawionym w części rufowej[1]. Mimo niewielkiej wyporności okręty typu Tb I mogły operować przy stanie morza 5–6[2][3]. Jednostki te były pierwszymi okrętami we flocie austro-węgierskiej wyposażonymi w kotły opalane wyłącznie paliwem płynnym, przez co nazywane były „okrętami naftowymi”[1][4].

Okręt zbudowany został w stoczni STT w Trieście (pod numerem stoczniowym 394)[2][4]. Stępkę torpedowca położono 20 kwietnia 1909 roku, a zwodowany został 27 września 1909 roku[2][4].

Dane taktyczno-techniczne

SM Tb II był przybrzeżnym torpedowcem o długości na wodnicy 44,2 metra (43,3 metra między pionami), szerokości 4,4 metra i zanurzeniu 1,45 metra[2][4][a]. Wyporność normalna wynosiła 116 ton[2][3]. Okręt napędzany był przez trzycylindrową pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2500 KM, do której parę dostarczały dwa opalane paliwem płynnym kotły wodnorurkowe typu Yarrow[2][3][b]. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć maksymalną prędkość 28 węzłów[2][3][c].

Okręt wyposażony był w dwie pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm, po jednej w części dziobowej i rufowej[1][3]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 47 mm SFK L/44[1][2]. Jednostka wyposażona była w reflektor, umieszczony na platformie przed pierwszym kominem[5].

Załoga okrętu składała się z 20 oficerów i marynarzy[1][4].

Służba

SM Tb II został wcielony do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine 31 grudnia 1909 roku[4][6]. W 1910 roku oznaczenie torpedowca zmieniono z cyfry rzymskiej na arabską (SM Tb 2)[1][2]. Przed wybuchem I wojny światowej torpedowiec brał udział w manewrach i ćwiczeniach floty austro-węgierskiej[1]. W momencie wybuchu działań wojennych SM Tb 2 wraz z siostrzanym SM Tb 1 wchodziły w skład 11. Grupy Torpedowców Sił Obrony Lokalnej w Poli[1][7]. Jednostka pełniła głównie służbę patrolową wokół baz, eskortowała zespoły okrętów i używana była do trałowania[1][5]. W nocy z 23 na 24 maja 1915 roku SM Tb 2, SM Tb 1 i SM Tb 4 wzięły udział w bombardowaniu prowincji Ankona[8].

Z powodu rozpadu monarchii habsburskiej 1 listopada 1918 roku na jednostce opuszczono po raz ostatni banderę KuKK[9]. W wyniku przeprowadzonego w styczniu 1920 roku podziału floty austro-węgierskiej Tb 2 został przyznany Włochom[4][10][d] i następnie złomowany[1][2].

Uwagi

  1. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 340, Koszela 2019 ↓, s. 175 i Csonkaréti 2004 ↓, s. 311 podają, że szerokość wynosiła 4,3 metra, a zanurzenie 1,2 metra
  2. ↑ Greger 1976 ↓, s. 56 podaje, że nominalna moc siłowni wynosiła 2300 KM, a maksymalna 2600 KM.
  3. ↑ Greger 1976 ↓, s. 56 podaje, że prędkość maksymalna wynosiła 26 węzłów.
  4. ↑ Identycznie podaje Gogin 2024 ↓. Natomiast Koszela 2019 ↓, s. 175 i Csonkaréti 2004 ↓, s. 310 podają, że Tb 2 został przyznany Wielkiej Brytanii.

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k Koszela 2019 ↓, s. 175.
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n Gogin 2024 ↓.
  3. ↑ a b c d e f g h i Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 340.
  4. ↑ a b c d e f g Greger 1976 ↓, s. 56.
  5. ↑ a b Samek 2012 ↓, s. 139.
  6. ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 310.
  7. ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 274.
  8. ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 68, 71.
  9. ↑ Rochowicz 2003 ↓, s. 43.
  10. ↑ Rochowicz 2003 ↓, s. 46–47.

Bibliografia

  • Károly Csonkaréti: Marynarka wojenna Austro-Węgier w pierwszej wojnie światowej 1914-1918. Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2004. ISBN 83-918940-3-7.
  • Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: TB.I torpedo boats (1909-1910). Navypedia. [dostęp 2024-05-18]. (ang.).
  • René Greger: Austro-Hungarian Warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1976. ISBN 0-7110-0623-7. (ang.).
  • Witold Koszela: Zapomniana flota. Okręty Austro-Węgier w I wojnie światowej. Oświęcim: Napoleon V, 2019. ISBN 978-83-8178-199-2.
  • Robert Rochowicz. Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 4-5 (41), 2003. ISSN 1426-529X. 
  • Andrzej Samek: Flota, której już nie ma. Kraków: Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej, 2012. ISBN 978-83-7242-678-9.
Torpedowce typu Tb I

K.u.K. Kriegsmarine

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya