Spumogen

Spumogen – proteinowy środek pianotwórczy, przeznaczony do wytwarzania ciężkiej piany gaśniczej stosowanej do gaszenia pożarów grupy A i B.

Historia

Do połowy lat 60. XX wieku był jedynym środkiem pianotwórczym produkowanym w Polsce. W niewielkich ilościach produkowano również sproszkowaną odmianę Spumogenu, sprzedawaną pod nazwą Komponent[1]. Spumogen był produkowany co najmniej do 1977 roku (data ostatniej znanej nowelizacji normy BN-76/6026-48[2]), a w kolejnych latach był stopniowo wypierany przez syntetyczny Deteor 1000.

Skład i właściwości

Zgodnie z normą branżową BN-76/6026-48, Spumogen był roztworem ekstraktu białkowego z dodatkami uszlachetniającymi. W temperaturze pokojowej powinien mieć postać jednorodnej, klarownej cieczy o barwie ciemnobrunatnej i charakterystycznej woni. Norma określała m.in. następujące wymagania fizykochemiczne[2]:

Parametr Wymaganie
Masa właściwa w 20 °C 1,15–1,24 g/cm³
pH roztworu 1-procentowego 7,5–9
Lepkość w 20 °C 20–35 cP
Temperatura zestalania nie wyższa niż −14 °C
Zawartość osadów nie więcej niż 0,5%
Liczba spienienia (Ls) 6,5–10
Wartość pięciominutowa nie więcej niż 1,5%
Wartość połówkowa (trwałość piany) 45–60 min

Przechowywany w opakowaniach fabrycznych, Spumogen zachowywał zgodność z powyższymi wymaganiami przez co najmniej 2 lata od daty produkcji[2].

Zastosowanie

Piana wytworzona przy użyciu Spumogenu służyła do gaszenia pożarów grupy A i B, w szczególności cieczy będących produktami przerobu ropy naftowej (benzyna, nafta, mazut, oleje mineralne, smary), produktów przemysłu koksochemicznego (benzen, toluen, ksylen) oraz stopionych związków organicznych, takich jak wosk, naftalen, antracen, parafina, stearyna, asfalt, smoła drzewna czy termoplastyczne tworzywa sztuczne. Piany tej można było ponadto użyć do gaszenia większości ciał stałych, z wyjątkiem substancji reagujących chemicznie z wodą (np. karbid, metale alkaliczne) oraz urządzeń elektrycznych pod napięciem i cieczy mieszających się z wodą[2].

Przypisy

  1. Deteor 1000 to jego dziecko... [online], Przegląd Pożarniczy [dostęp 2026-07-28].
  2. a b c d Urszula Hinz-Sokołowska, Środki do wytwarzania pian gaśniczych - Spumogen BN-76/6026-48, Jaworskie Zakłady Chemii Gospodarczej "POLLENA", 1976 [dostęp 2026-07-28].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya