Witosławscy
Ten artykuł należy dopracować
Witosławscy – polskie rody szlacheckie legitymujące się herbami Nieczuja, Prawdzic, Jastrzębiec oraz Rawicz, których przedstawiciele od XVI do XX wieku piastowali urzędy dygnitarskie, wojskowe i ziemskie w prowincji małopolskiej i wielkopolskiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a także w czasie zaborów.
Witosławscy herbu Nieczuja
Witosławscy herbu Nieczuja – polski ród szlachecki wywodzący się z rycerskiego rodu Nieczuja, który przybrał nowe nazwisko od wsi Witosławice jeszcze z początkiem XVI wieku[1]. Na przełomie XVI i XVII wieku większa część rodu przeniosła się w Przemyskie[2]. Przedstawiciele rodu żyją do dziś na terenie Polski.
Przedstawiciele
- Jan Witosławski (ur. ok. 1640 zm. ok. 1700) – jeden z dowódców w bitwie pod Hodowem
- Michał Witosławski (ur. 1702 zm. 1769) – biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1768–1769[3]
- Kazimierz Witosławski (ur. ok. 1690) – podstoli nowogrodzki od 1732 roku[4]
- Ignacy Witosławski (ur. ok. 1720 zm. ok. 1800) – oboźny polny koronny od 1778 roku, konsyliarz Rady Nieustającej w 1780 roku, poseł podolski na sejm 1780 roku[5], poseł na Sejm Czteroletni 1788–1792 z województwa podolskiego[6]
- Ignacy Witosławski (ur. ok. 1790 zm. ok. 1870) – fundator i właściciel pałacu w Czerniatyniu
- Antonii Witosławski (ur. ok. 1720) – podczaszy kołomyjski od 1767[7], sędzia grodzki halicki[8]
- Józef Witosławski (ur. ok. 1750 zm. ok. 1820) – poseł na Sejm Czteroletni 1788–1792 z województwa podolskiego, marszałek szlachty podolskiej 1799–1802[9]
- Kajetan Witosławski (ur. ok. 1790 zm. ok. 1850) – dygnitarz, prezes sądów granicznych[10]
- Wiktor Witosławski (zm. 1889) – hrabia, właściciel pałacu w Beresteczku[11][12]
- Kajetan Witosławski (ur. ok. 1790 zm. ok. 1850) – dygnitarz, prezes sądów granicznych[10]
- Józef Witosławski (ur. ok. 1750 zm. ok. 1820) – poseł na Sejm Czteroletni 1788–1792 z województwa podolskiego, marszałek szlachty podolskiej 1799–1802[9]
- Ignacy Witosławski (ur. ok. 1720 zm. ok. 1800) – oboźny polny koronny od 1778 roku, konsyliarz Rady Nieustającej w 1780 roku, poseł podolski na sejm 1780 roku[5], poseł na Sejm Czteroletni 1788–1792 z województwa podolskiego[6]
- Kazimierz Bronisław Witosławski (ur. 1842 zm. 1906) – aptekarz, powstaniec styczniowy, burmistrz Kołomyi, prezes kołomyjskiego „Sokoła”, poseł na Sejm Krajowy Galicji VIII Kadencji 1901–1906 z okręgu Kołomyja
- Bronisław Witosławski – przewodniczący Komitetu Akademickiego we Lwowie od 1848[13] oraz członek SLP[14]
- Andrzej Witosławski – burmistrz i honorowy obywatel Brodów[15]
- Wincenty Witosławski – poseł na Sejm Krajowy Galicji VI Kadencji z okręgu Dolina oraz przewodniczący Rady Powiatowej tamże[16]
- Henryk Witosławski – kapitan kontrwywiadu oraz kierownik II Sekcji w Wydziale Informacji Okręgu Wojskowego nr. V w latach 1945–1948[17]
Witosławscy herbu Prawdzic
Witosławscy herbu Prawdzic – polski ród szlachecki wywodzący się z rycerskiego rodu Prawdzic, który przybył z Niemiec w czasie wojen z krzyżakami. Przybrali oni swoje nazwisko od Witosławia[18].
Przedstawiciele
- Szambor Witosławski – pierwszy znany przedstawiciel rodu[18] oraz właściciel dworu obronnego w Witosławiu[19]
- Janusz Witosławski (ur. ok. 1580 zm. 1631) – kasztelan inowrocławski
- Andrzej Witosławski (ur. ok. 1600 zm. 1641) – kasztelan inowrocławski
- Jędrzej Witosławski – podpisał elekcję Władysława IV Wazy[20]
- Piotr Witosławski – podpisał elekcję Władysława IV Wazy[21]
- Benedykt Witosławski – rotmistrz królewski za panowania Zygmunta III Wazy i Władysława IV Wazy[21]
Witosławscy herbu Rawicz
Witosławscy herbu Rawicz – polski ród szlachecki niewiadomego pochodzenia.
Przedstawiciele
- Andrzej Witosławski – najstarszy przedstawiciel rodu[22]
Witosławscy herbu Jastrzębiec
Witosławscy herbu Jastrzębiec – polski ród szlachecki niewiadomego pochodzenia.
Przedstawiciele
- Stanisław Witosławski – od 1538 podsędek Zawkrzeński, od 1555 sędzia ziemski tamże[23][24]
Witosławscy nieznanego pochodzenia
Witosławscy o nieustalonej przynależności familijnej.
Przedstawiciele
- Jan Witosławski – pisarz ziemi kaliskiej[25]
Nieznani z imienia ani herbu Witosławscy:
- paź króla Stefana Batorego[26]
- rotmistrz w czasie koncentracji wojsk i wojny chocimskiej[27]
- adiutant gen. Aleksandra Różnieckiego[28]
Majątki Witosławskich
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Pawiński, s. 195, 459.
- ↑ Niesiecki, t. 9, s. 366.
- ↑ Nowy Kalendarz, Piller, 1829, s. 126.
- ↑ Urzędnicy województwa Sandomierskiego XVI-XVIII wieku: spisy, Krzysztof Chłapowski, Alicja Falniowska-Gradowska, Biblioteka Kórnicka, 1998, s. 46.
- ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg, s. 582.
- ↑ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 324.
- ↑ Archiwum literackie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973 – 565, s. 26.
- ↑ Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., Kasper Niesiecki, s. 366.
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. 3, pod red. F. Sulimirskiego, B. Chlebowskiego, W. Walewskiego, Warszawa 1882 s. 758.
- ↑ Sylwetki literackie, Wyd. Literackie, 1966, s. 284.
- ↑ Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej: Województwo wołyńskie, Tom 5, Część 2, Roman Aftanazy, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1994, s. 37.
- ↑ Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, dr Mieczysław Orłowicz, Łuck 1929.
- ↑ Kwartalnik historyczny, Tom 23, Towarzystwo, 1909, s. 535.
- ↑ Demokraci w życiu politycznym Galicji w latach 1848-1873, Zbigniew Fras, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 1 sty. 1997, s. 68.
- ↑ Tygodnik illustrowany: pismo obejmujące ważniejsze wypadki spółczesne, życiorysy znakomitych ludzi, zabytki i pamiątki krajowe, podróże, powieści i poezye, sprawozdania z dziedziny sztuk pięknych, piśmiennictwa, nauk przyrodniczych, rolnictwa, przemysłu i wynalazków, szkice obyczajowe i humanistyczne, typy ludowe, ubiory i kostiumy, archeologię i.t.d, Józef Unger, 1900, s. 378.
- ↑ Sejm Krajowy galicyjski: 1861–1914, Tom 2, Stanisław Grodziński, s. 216, 223.
- ↑ Organa informacji Wojska Polskiego w latach 1943-1956. Kontrwywiad wojskowy, Władysław Tkaczew, s. 80.
- ↑ a b Historia Witosławia.
- ↑ Historia dworu obronnego w Witosławiu.
- ↑ Herbarz polski i imionospis zasłużonych w Polsce ludzi wszystkich stanów i czasów; ułożony porządkiem alfabetycznym na podstawie Herbarza Niesieckiego i manuskryptów, Stupnicki Hipolit.
- ↑ a b Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., Kasper Niesiecki, s. 367.
- ↑ Nieznana szlachta polska i jej herby, Wittyg Wiktor, s. 352.
- ↑ Herbarz mazowiecki: Powiat bielski, Jerzy Łempicki, Jerzy Łempicki, Wyd. Heroldium 1998, s. 39.
- ↑ Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, S.J.: powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów, urzędowych, Tom 9, Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz, WAiF 1979, s. 366.
- ↑ Bezkrólewia ksiąg ośmioro: czyli, Dzieje polski od zgonu Zygmunta Augusta r. 1572 aż do r. 1576, Tomy 2-3, Świętosław Orzelski, Nakł. B.M. Wolffa 1856, s. 54.
- ↑ Studya historyczne wydane ku czci prof. Wincentego Zakrzewskiego, s. 100.
- ↑ Pisma Stanisława Żółkiewskiego, kanclerza koronnego i hetmana z jego popiersiem, August Bielowski 1861, s. 367.
- ↑ Geneza powstania listopadowego, Jerzy Moszyński, 1909, s. 130.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.