Chloantyt

Chloantyt

Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	arsenek niklu (NiAs3)
Twardość w skali Mohsa	5,5–6[1]
Przełam	nierówny, muszlowy[1][2]
Łupliwość	niewyraźna[2], brak[1]
Pokrój kryształu	sześcienny, ośmiościenny, dwunastościenny[3]
Układ krystalograficzny	regularny[1][2]
Klasa krystalograficzna	diploidalna[3]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	6,4–6,9 g/cm³[4]
Właściwości optyczne
Barwa	cynowobiała, stalowoszara[1]
Rysa	szaroczarna[1][2]
Połysk	metaliczny[1][2]
Inne	anizotropia: słaba do wyraźnej[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.EC.05[3]

Chloantyt – minerał z gromady arsenków, należy do minerałów rzadkich^[4]. Nazwa pochodzi od gr. chloantes (khloantes) – zielonkawy, nawiązując do charakterystycznych nalotów, którymi pokrywa się minerał podczas wietrzenia^[4].

Krystalizuje w układzie regularnym. Tworzy kryształy o postaci sześcianu, czasami ośmiościanu lub dwunastościanu rombowego^[4][2]; zwykle narosłe^[1]. Często występuje w formie bliźniaków^[1]. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych, skorupowych, wrosłych, narosłych^[2], wpryśniętych, ziarnistych, nerkowatych^[1], groniastych, żyłek, impregnacji i powłok^[4]. Jest kruchy i nieprzezroczysty^[1]. Podczas wietrzenia pokrywa się zielonym nalotem kwiatu niklowego (annabergit)^[4]. Jest izomorficzny ze skutterudytem, z którym tworzy ciągły roztwór stały (ogniwem pośrednim jest smaltyn)^[4]. Niekiedy zawiera kobalt, żelazo, bizmut^[4]. Rozpuszcza się w kwasie azotowym^[1].

Występuje w utworach hydrotermalnych^[2] (średnich i wysokich temperatur) oraz również kontaktowo-metasomatycznych^[4]. Najczęściej występuje w żyłach kruszców: srebra, niklu, kobaltu, bizmutu, uranu^[1][4]. Towarzyszą mu nikielin, saffloryt, rammelsbergit, proustyt, argentyt, galena, arsen rodzimy, smaltyn, skutterudyt, maucheryt, kobaltyn, arsenopiryt, piryt, chalkopiryt, baryt, kalcyt, rodzime srebro i bizmut, fluoryt i kwarc^[1][2][4][3].

Niemcy – Saksonia, Annaberg, Wittichen, Schwarzwald, Turyngia, Hesja, Austria – Schladming, Czechy – Jachymov, Hiszpania – Gistan w Huesca, Francja – Alzacja, Maroko – Bou Azzer, Kanada – Ontario, USA – New Jersey^[1][4][3].

W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku koło Wałbrzycha w żyłach kalcytowych wśród gnejsów, w Miedziance, w Kowarach oraz w okolicach Lubina^[4][3].

• Stanowi podrzędną rudę niklu.
• Interesuje kolekcjonerów.
• Piękne kryształy (ponad 2 cm) pochodzą z Niemiec i Maroka.

• J.Żaba – Ilustrowany słownik skał i minerałów – Videograf II, 2003

• Galeria: [1]
• Artykuł: o chloantycie