Grace Coolidge

Grace Anna Goodhue Coolidge

Grace Coolidge w 1923 roku
Data i miejsce urodzenia	3 stycznia 1879 Burlington
Data i miejsce śmierci	8 lipca 1957 Northampton
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres	od 2 sierpnia 1923 do 4 marca 1929
Poprzedniczka	Florence Kling Harding
Następczyni	Lou Hoover
Druga dama Stanów Zjednoczonych
Okres	od 4 marca 1921 do 2 sierpnia 1923
Poprzedniczka	Lois Marshall
Następczyni	Caro Dawes
Multimedia w Wikimedia Commons

Grace Anna Goodhue Coolidge (ur. 3 stycznia 1879 w Burlington, zm. 8 lipca 1957 w Northampton) – żona prezydenta Stanów Zjednoczonych Calvina Coolidge’a i druga, a następnie pierwsza dama USA w latach 1923–1929.

Grace Anna Goodhue urodziła się 3 stycznia 1879 roku w Burlington, jako córka inspektora okrętowego Andrew Issacher Goodhue i jego żony Lemiry^[1]. Szkołę podstawową i średnią ukończyła w rodzinnym mieście^[1]. Gdy w 1902 roku skończyła studia, zaczęła pracować jako nauczycielka w szkole dla dzieci głuchoniemych w Northampton^[1]. Właśnie tam poznała swojego przyszłego męża, Calvina Coolidge’a^[2]. Po dwóch latach związku, Coolidge oświadczył się jej i został przyjęty^[2]. Ich ślub odbył się w 1905 roku w Burlington^[2].

Po podróży poślubnej do Montrealu, zamieszkali w Northampton^[3]. Grace nie interesowała się wówczas polityką, ale zachęcała męża do startu w różnych wyborach^[4]. Pozyskiwała także zwolenników dla męża^[4]. Pomimo sympatii względem Partii Demokratycznej, zmieniła poglądy i zaczęła wspierać Partię Republikańską, ze względu na Calvina^[5]. Gdy w 1921 roku został on wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych, Grace musiała dostosować swój styl życia do obowiązków drugiej damy^[5]. Zaczęła wówczas częściej bywać na przyjęciach i podejmować dyplomatów^[5]. Jej sposób bycia był bardzo pozytywnie odbierany przez waszyngtońską elitę i przysparzał popularności jej mężowi^[5].

Gdy w 1923 roku zmarł prezydent Warren Harding, Coolidge został nowym prezydentem USA, a jego żona przejęła obowiązki pierwszej damy^[6]. Początkowo wyrażała obawy, czy podoła nowym obowiązkom, ale została ciepło przyjęta przez mieszkańców stolicy^[6]. Ponadto miała dobrą prasę, przez co była porównywana z Dolley Madison^[7]. W Białym Domu organizowała koncerty i podejmowała gości m.in. dyplomatów, wojskowych, a nawet głowy państw^[7]. Pomimo że była przeciwniczką prohibicji, z uwagi na purytańskie wychowanie, postanowiła nie serwować alkoholu na oficjalnych przyjęciach^[8]. Zajmowała się także działalnością charytatywną, jak choćby zbiórki pieniędzy na rzecz dzieci głuchoniemych^[8]. W siedzibie prezydenckiej pracowała przy biurku, zajmując się segregacją poczty i pisaniem dużej ilości listów^[8]. Dodatkowo w każdą ostatnią środę miesiąca spotykała się z żonami członków gabinetu^[8].

Pomimo swojej działalności, pierwsza dama nigdy nie ingerowała w sprawy polityczne^[9]. Była jednak zwolenniczką praw wyborczych kobiet^[9]. Prezydent wydawał swojej żonie liczne zakazy i nakazy m.in.: dotyczące ubioru, prowadzenia samochodu, latania samolotem czy kontroli wydatków^[9].

Po opuszczeniu Białego Domu w 1929 roku Coolidge’owie powrócili do Northampton^[10]. Grace nadal zajmowała się działalnością dobroczynną na rzecz Czerwonego Krzyża czy też szkół dla dzieci głuchoniemych^[10]. Po śmierci męża w 1933 roku popadła w depresję^[10]. Mimo to kontynuowała swoją działalność^[11]. Była zwolenniczką udziału Stanów Zjednoczonych w II wojnie światowej^[11]. Zmarła 8 lipca 1957 roku^[11].

Grace Goodhue wyszła za mąż za Calvina Coolidge’a 4 października 1905 roku^[2]. Para miała dwóch synów: Johna (1906–2000) i Calvina (1908–1924)^[3]. Wychowała się w rodzinie metodystów, jednak potem dołączyła do Kościoła kongregacjonalnego^[1].

• Longin Pastusiak: Panie Białego Domu. Toruń: Adam Marszałek, 2012. ISBN 978-83-7780-322-6. (pol.).

• Grace Anna Goodhue Coolidge. Biały Dom. [dostęp 2016-11-16]. (ang.).
• First Lady Biography: Grace Coolidge. firstladies.org. [dostęp 2016-11-16]. (ang.).