Jane Pierce

Jane Means Appleton Pierce

Portret Jane Pierce, autorstwa Johna Chestera Buttre'a
Data i miejsce urodzenia	12 marca 1806 Hampton
Data i miejsce śmierci	2 grudnia 1863 Andover
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres	od 4 marca 1853 do 4 marca 1857
Poprzedniczka	Abigail Fillmore
Następczyni	Harriet Lane
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Jane Means Appleton Pierce (ur. 12 marca 1806 w Hampton, zm. 2 grudnia 1863 w Andover) – żona 14. prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki Franklina Pierce’a oraz pierwsza dama USA w latach 1853-1857.

Jane Appleton urodziła się 12 marca 1806 roku w Hampton, jako córka pastora Jessego Appletona i Elizabeth Means^[1]. Miała troje rodzeństwa^[1]. Około 1824 roku poznała swojego przyszłego męża Franklina Pierce’a, którego poślubiła dziesięć lat później^[2].

Po zawarciu małżeństwa Jane przeprowadziła się do Waszyngtonu, gdyż jej mąż pełnił rolę kongresmana^[3]. Ponieważ źle znosiła atmosferę stolicy, powróciła do domu swojej matki w Amherst^[3]. Wkrótce potem urodziła pierwszego syna, który zmarł po trzech dniach^[3]. Jane Pierce przeniosła się następnie do domu swojej siostry^[3]. W 1842 roku Franklin zawiesił karierę polityczną i powrócił do domu w Concord^[3]. Oboje skupili się na wychowaniu dwóch synów, którzy urodzili się kilka lat wcześniej^[3]. Starszy z nich, Frank, zmarł na tyfus w 1843 roku, co spowodowało głęboką depresję Jane Pierce^[3].

W 1852 roku Franklin został kandydatem na prezydenta z ramienia Partii Demokratycznej i wygrał wybory^[4]. Na trzy miesiące przed objęciem urzędu, 6 stycznia 1853 państwo Pierce uczestniczyli w wypadku pociągu, wracając z pogrzebu krewnego^[4]. Jedyną ofiarą śmiertelną tego wypadku był ich ostatni syn, Benjamin^[4]. Utrata wszystkich trojga dzieci oraz perspektywa przeprowadzki do Waszyngtonu, pogłębiła depresję Jane i znacznie pogorszyła jej stan zdrowia^[4]. W czasie prezydentury męża, prawie wcale nie podejmowała obowiązków pierwszej damy – zastępowały ją jej ciotka, Abby Kent Means oraz żona ówczesnego sekretarza wojny Jeffersona Davisa, Varina^[5]. Nie wydawała też żadnych przyjęć i zakazała sobotnich koncertów piechoty morskiej^[5]. Po raz pierwszy pokazała się publicznie 1 stycznia 1855^[6]. W dwóch ostatnich latach prezydentury Franklina, Jane zaczęła nieco udzielać się towarzysko i organizowała nieduże przyjęcia^[6]. Włączała się także w ruch abolicjonistyczny^[6].

Po opuszczeniu Białego Domu, Pierce’owie pojechali w dwuletnią podróż, odwiedzając m.in.: Włochy, Indie Zachodnie i Maderę^[6]. Po powrocie, zamieszkali w Concord^[6]. Stan zdrowia Jane coraz bardziej się pogarszał^[6]. Zachorowała na gruźlicę, co doprowadziło do śmierci 2 grudnia 1863 w Andover^[6].

Jane Appleton poślubiła Franklina Pierce’a 10 listopada 1834 roku w Amherst^[2]. Para miała trzech synów: Franklina (1836-1836), Franka Roberta (1839-1843)^[3] oraz Benjamina (1841-1853)^[4].

• Longin Pastusiak: Panie Białego Domu. Toruń: Adam Marszałek, 2012. ISBN 978-83-7780-322-6. (pol.).

• Jane Means Appleton Pierce. Biały Dom. [dostęp 2016-09-05]. (ang.).