| 1980 | |
|---|---|
| 1981 | |
| 1982 | |
| 1983 | |
| 1984 | |
| 1985 | |
| 1986 | |
| 1987 | |
| 1988 | |
| 1989 |
| 1990 | |
|---|---|
| 1991 | |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 |
|
| 1999 |
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| 2025 |
Katherine Dunham (1956) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
tancerka, choreografka, antropolożka, działaczka |
Katherine Dunham, pseudonim Kaye Dunn (ur. 22 czerwca 1909 w Chicago, zm. 21 maja 2006 w Nowym Jorku) – afroamerykańska tancerka, choreografka, antropolożka i działaczka społeczna[1][2].
Wychowywała się w Joliet. Ukończyła antropologię na Uniwersytecie Chicagowskim. Uczyła się też tańca, a jej nauczycielką była Ludmila Speranzeva. Zadebiutowała w 1933 roku w Chicago w balecie La Guillablesse, do którego choreografię przygotowała Ruth Page. W 1934 roku tańczyła wraz z grupą taneczną na koncercie odbywającym się podczas wystawy światowej w Chicago. W latach 1935–1936 występowała z zespołem Chicago Civic Opera[1][2][3].
Od lat 30. prowadziła badania nad tańcem i rytuałami na Karaibach[1][2]. Szczególnie zainteresował ją kult voodoo na Haiti (w późniejszym czasie została nawet jego kapłanką – mambo)[3]. W 1938 roku dołączyła do Federal Theatre Project w Chicago, gdzie wystawiana była kompozycja taneczna jej autorstwa L’Ag’Ya oparta na tańcach karaibskich. W 1939 roku udała się do Nowego Jorku, gdzie zajmowała się choreografią do sztuk i musicali[1][2].
Wraz z utworzoną przez siebie grupą artystów afroamerykańskich (znaną jako Katherine Dunham Company) wystawiała na Broadwayu własne kompozycje taneczne, wśród nich Tropics and Le Jazz Hot: From Haiti to Harlem. Tańczyła razem ze swoją grupą w musicalu Cabin in the Sky (1940). Przygotowała choreografię także do następujących filmów, w których także sama występowała: Carnival of Rhythm (1942), Stormy Weather (1943) oraz Casbah (1947). Jej mąż, John Pratt, współpracował z nią przy produkcjach tanecznych prezentowanych w Stanach i za granicą, takich jak Carib Song, Bal Nègre czy Bamboche!, w których widoczne były zapożyczenia z badanych przez nią tańców afroamerykańskich mieszkańców Karaibów. W 1963 roku przygotowywała choreografię do opery Aida, wystawianej w Metropolitan Opera[1][2].
W latach 1965–1966 pełniła funkcję doradczyni do spraw kultury prezydenta i rządu Senegalu. W 1967 roku otwarła Performing Arts Training Center (którego została dyrektorką) w East Saint Louis, gdzie zamieszkała. Pracowała także na Southern Illinois University w pobliskim Edwardsville. Była działaczką społeczną (m.in. angażowała się w projekty na rzecz afroamerykańskich uczniów w Chicago) i walczyła o przestrzeganie praw człowieka (w 1992 roku podjęła strajk głodowy w obronie uchodźców z Haiti)[1][2].
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.