Tiorydazyna

Tiorydazyna
Enancjomery tiorydazyny
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C21H26N2S2

Masa molowa

370,57 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

50-52-2

PubChem

5452

DrugBank

DB00679

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

N05AC02

Tiorydazynaorganiczny związek chemiczny, piperydynowa pochodna fenotiazyny, stosowana jako lek przeciwpsychotyczny.

Tiorydazyna jest klasycznym neuroleptykiem o umiarkowanej sile działania. Wskazaniami do stosowania są przewlekłe, ustabilizowane klinicznie psychozy, także nasilone przypadki nerwic. Wywiera także działanie przeciwdepresyjne. Podawana ambulatoryjnie w dawkach do 150 mg, szpitalnie do 600 mg[4]. Wykazuje umiarkowane działanie uspokajające, słabe przeciwwytwórcze, przeciwautystyczne i przeciwdepresyjne. Praktycznie nie wywołuje objawów pozapiramidowych, wykazując niewielkie działania uboczne ze strony układu wegetatywnego i innych układów[5].

Jest antagonistą receptorów dopaminergicznych D1 oraz D2.

Tiorydazyna znajduje niekiedy zastosowanie w leczeniu schizofrenii, nerwic, w łagodnych zespołach depresyjnych z towarzyszącymi stanami lękowymi.

Dawka lecznicza w nerwicach do 150 mg, w psychozach do 600 mg.

Preparaty

  • Thioridazin Neuraxpharm – Niemcy

W Polsce lek dostępny jest w trybie importu docelowego. Dawniej dostępnymi preparatami był Thioridazin oraz Thioridazin prolongatum. Ostatnim polskim wytwórcą była Jelfa.

Przypisy

  1. a b c d Thioridazine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00679 (ang.).
  2. a b c d Chlorowodorek tiorydazyny (nr T9025) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2012-03-24].
  3. Chlorowodorek tiorydazyny (nr T9025) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-03-24]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. L. Korzeniowski, S. Pużyński: Encyklopedyczny słownik psychiatrii. PZWL, 1978, s. 434.
  5. Leszek Welbel: Leki neuroleptyczne. W: Problemy diagnostyki i terapii. Wybrane zagadnienia terapii zaburzeń psychicznych. 1982.

Bibliografia

  • Stephen M. Stahl: Podstawy psychofarmakologii. Leki przyciwpsychotyczne i normotymiczne. Gdańsk: Via Medica, 2007. ISBN 978-83-60945-42-1.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya