Beudantyt
 okaz z Tsumeb w Namibii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
muszlowy, nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
romboedryczny, pseudosześcienny, tabliczkowy[1], izometryczny, płytkowy, rzadko igiełkowy[2] |
| Przezroczystość | |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,943–1,957 (jednoosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,014[2] pleochroizm: widoczny[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BL.05[2] |
Beudantyt – minerał z klasy arsenianów[2].
Został nazwany na cześć mineraloga François Beudanta przez Armanda Lévy'ego w roku 1826[3].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju romboedrycznym, izometrycznym, płytkowym, pseudosześciennym oraz tabliczkowym; rzadko igiełkowym[1][4][2]. Występuje w skupieniach ziemistych, skorupowych, zbitych oraz jako naskorupienia[1] i szczotki[4]. Jest minerałem kruchym, od nieprzezroczystego do przezroczystego. Posiada zielonkawą lub żółtawą rysę raz szklisty, żywiczny, półszklisty bądź tłusty połysk. Rozpuszczalny w kwasie solnym[2].
Występowania
Występuje w strefie utleniania złóż bogatych w kruszce[1] ołowiu i minerały arsenu[4]. Towarzyszą mu zwykle jarosyt, limonit, mimetyt[1], konichalcyt, skorodyt[4], kwarc, goethyt, cerusyt, oliwenit, bayldonit, fluoryt oraz karminit[2].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Niemczech, Austrii, Kanadzie, we Włoszech, RPA, Rosji, Hiszpanii, Francji, Anglii, Grecji (Attyka), Namibii (Tsumeb), Meksyku (Sonora), Australii (Zachodnia) oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Nevada, Utah)[1][2].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 142, ISBN 978-83-7020-313-9.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Beudantite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-14] (ang.).
- ↑ Mindat [1]
- ↑ a b c d Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 50, ISBN 978-83-7073-816-7.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.