Hydrocerusyt
 Okaz z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb3(CO3)2(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
piramidalny, łuskowaty, spłaszczony, heksagonalny, tabliczkowy, masywny, soczewkowaty, płytkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,8 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szara[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
diamentowy, perłowy, matowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,94–2,09 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,150[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.BE.10[1] |
Hydrocerusyt – minerał z rodziny węglanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju piramidalnym, łuskowatym, spłaszczonym, heksagonalnym, tabliczkowym, płytkowym, masywnym i soczewkowatym[1][2][3]. Jest minerałem kruchym oraz przezroczystym do przeświecającego[1][2]. Posiada białą rysę i diamentowy, perłowy bądź matowy połysk[1][2]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym i kwasie chlorowodorowym[3].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż ołowiu[2][3]. Występuje także w zmetamorfizowanych złożach manganu i żelaza[1]. Towarzyszą mu najczęściej ołów rodzimy, dundasyt, cerusyt, leadhillit, matlockit, paralaurionit, fluoryt, galena, kalcyt, pirochroit, diaboleit, thorikosyt, litharg oraz allaktyt[1][2]. Spotykany w Australii, Belgii, Kanadzie, Chinach, Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Norwegii, Polsce (okolice Olkusza i Trzebionki), Rosji, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii, Anglii, Szkocji, Walii i Stanach Zjednoczonych (Arizona)[1][2][3].
Galeria
-
W towarzystwie dundasytu z Namibii -
W towarzystwie cerusytu z Namibii -
W towarzystwie galeny z Namibii
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w Hydrocerussite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-07-12] (ang.).
- ↑ a b c d e f g https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/hydrocerussite.pdf
- ↑ a b c d BORNET Rémi, Hydrocerussite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2026-07-12] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.