Paralaurionit
 Okaz z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbCl(OH)[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
grubotabliczkowy, listewkowy, wydłużony, płytkowy, prostokątny, klinowy, pryzmatyczny, pseudorombowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
6,15 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółta, fioletowa, pomarańczowożółta, zielona; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
półdiamentowy[1], diamentowy |
| Współczynnik załamania |
2,05–2,2 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,150[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.05[1] |
Paralaurionit – rzadki minerał z rodziny halogenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym, listewkowym, płytkowym, wydłużonym, prostokątnym, klinowym, pryzmatycznym oraz pseudorombowym[1][2][3]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego oraz elastycznym[1][2]. Posiada białą rysę i półdiamentowy bądź diamentowy połysk[1][2][3]. Jest polimorficzny z laurionitem[1][2]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym[1].
Występowanie
Występuje w żużlach bogatych w ołów i w strefach utleniania złóż ołowiu w suchym środowisku[1][2][3]. Spotykany także w hydrotermalnych złożach rud polimetalicznych[2]. Towarzyszą mu głównie wherryit, penfieldyt, matlockit, cerusyt, hydrocerusyt, diaboleit, thorikosyt, nealit, fosgenit, leadhillit, georgiadesit, mendipit, fluoryt oraz chloroksifit[1][2]. Występuje w Argentynie, Australii, Austrii, Chile (Antofagasta), Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech (Toskania), Maroku, RPA, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona)[1][2].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Paralaurionite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-07-12] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/paralaurionite.pdf
- ↑ a b c BORNET Rémi, Paralaurionite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2026-07-12] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.