Misak inviolata

Misak inviolata
(Dognin, 1911)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	motyle
Podrząd	Glossata
Infrarząd	motyle różnoskrzydłe
Nadrodzina	Bombycoidea
Rodzina	Apatelodidae
Rodzaj	Misak Orlandin, Piovesan et Carneiro, 2024
Gatunek	Misak inviolata
Synonimy
Apatelodes inviolata Dognin, 1911
Systematyka w Wikispecies

Misak inviolata – gatunek motyla z rodziny Apatelodidae, jedyny z monotypowego rodzaju Misak. Zamieszkuje południe Ameryki Centralnej i północny zachód Ameryki Południowej.

Gatunek ten opisał po raz pierwszy Paul Dognin w 1911 roku pod nazwą Apatelodes inviolata. Jako miejsce typowe wskazano San Antonio w Cali w Kolumbii^[1]. W 2024 roku Elton Orlandin, Mônica Piovesan i Eduardo Carneiro na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej wyodrębnili dla niego nowy, monotypowy rodzaj Misak. Nazwa rodzajowa pochodzi od kolumbijskiej grupy etnicznej Misak^[2].

Według wyników wspomnianej analizy Orlandina i innych z 2024 roku omawiany takson zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Nhanderu, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Tamphana. Z kolei te trzy rodzaje formują klad siostrzany dla kladu tworzonego przez rodzaje Arotros, Mocambo, Caribas i Pantelodes^[2].

Motyl osiągający od 44 do 48 mm rozpiętości skrzydeł^[1]. W ubarwieniu dominują jasne brązy^[2].

Głowa ma dość długie czułki sięgające do połowy przedniej krawędzi przedniego skrzydła^[2].

Skrzydło przednie jest wydłużone, trójkątne z wklęśnięciem zewnętrznej krawędzi od szczytu do pierwszej żyłki medialnej^[2]. Wierzch skrzydła przedniego jest izabelowatoszary^[1] do jasnobrązowego^[2] z czterema niezbyt wyraźnymi, falistymi, brązowymi liniami^[1][2], z których pozanasadowa jest dwukrotnie załamana i opatrzona czarnymi kropkami, przedśrodowa jest sinusoidalna, zaśrodkowa załamana za komórką, a przedkońcowa ma rozproszone czarne kropki na żyłkach i regularnie powrębianą krawędź. Poza tym występuje jeszcze biaława linia dyskowa z bladoróżową kropką na wierzchołku^[1]. Spód tego skrzydła ma odcień jaśniejszy^[2] i zabarwienie różowawe z drobną kropką na dysku, powrębianą czarną linią przedkońcową i szarobiałą krawędzią zewnętrzną. Skrzydło tylne ma wierzch szarawy^[1] lub jasnobrązowy^[2] z udziałem różu, przy tylnym brzegu z brązowym znakiem, a spód szarawobiały z plamką na dysku, cienką, kątowo zgiętą przepaską zaśrodkową oraz równomiernie powrębianą, czarną linią przedkońcową^[1]. Wędzidełko jest długie i zakrzywione^[2].

Samcze genitalia są tęższe od podobnych genitaliów u rodzaju Prothysana; cechują się tarczowatym, na całej powierzchni zesklerotyzowanym tegumenem, spiczastym wierzchołkiem dobrzusznie zakrzywionego unkusa, gnatosem tworzącym brzusznie wystającą płytkę z kolcami oraz słabiej od unkusa i tegumenu zesklerotyzowaną, poza unkus wystającą, prostokątną z zaokrąglonym szczytem walwą o niewykształconych koście i sakulusie. Sam edeagus ma u podstawy wyrostek dłuższy od połowy jego długości i wezykę pozbawioną cierni^[2].

Owad neotropikalny, podawany z Kostaryki, Kolumbii, Ekwadoru i Peru^[3].