Avia BH-17
 Avia BH-17 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor |
Pavel Beneš i Miroslav Hajn |
| Typ |
samolot myśliwski |
| Konstrukcja |
dwupłat o konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
16 lipca 1924 |
| Lata produkcji |
1924 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
silnik widlasty Škoda HS.8Fb |
| Moc |
300 KM (220 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
8,86 m |
| Długość |
6,86 m |
| Wysokość |
2,65 m |
| Powierzchnia nośna |
21,30 m² |
| Masa | |
| Własna |
762 kg |
| Startowa |
1072 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
235 km/h |
| Prędkość przelotowa |
206 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
5,9 m/s |
| Pułap |
8000 m |
| Zasięg |
500 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 zsynchronizowane karabiny maszynowe „Vickers” kal. 7,7 mm | |
| Użytkownicy | |
 Czechosłowacja
| |
| Rzuty | |
| |
Avia BH-17 – czechosłowacki samolot myśliwski z okresu międzywojennego.
Historia
W 1924 roku w wytwórni lotniczej Avia na podstawie konstrukcji samolotu Avia BH-8 i uwag, jakie władze wojskowe miały do niego, opracowano nowy samolot myśliwski oznaczony jako BH-17, który różnił się od swojego poprzednika przede wszystkim krótszymi skrzydłami, co zwiększyło jego zwrotność.
Prototyp samolotu BH-17 został oblatany w dniu 16 lipca 1924 roku. Samolot ten zyskał uznanie lotnictwa czechosłowackiego i zamówiono serię 24 samolotów tego typu, otrzymał on oznaczenie wojskowe B-17. Po zakończeniu ich produkcji zamówiono 66 samolotów, które miały być ulepszoną wersją tego samolotu. Tak poprawiony samolot otrzymał oznaczenie Avia BH-18, lecz samolot ten nie powstał, a nawet nie został wykonany jego projekt.
Użycie w lotnictwie
Samoloty Avia BH-17 (B-17) zaczęły być dostarczane do eskadr myśliwskich pod koniec 1924 roku, a ostatnie egzemplarze zostały dostarczone w kwietniu 1925 roku. Znajdowały się one w 32 i 34 eskadrze myśliwskiej 1 pułku lotniczego w Pradze, gdzie były użytkowane do czasu ich zużycia.
Opis techniczny
Samolot myśliwski Avia BH-17 był dwupłatem o konstrukcji drewnianej. Kadłub mieścił odkrytą kabinę pilota, a przed nią umieszczono silnik. Napęd stanowił silnik widlasty w układzie V, 8-cylindrowy chłodzony cieczą. Podwozie klasyczne, stałe.
Uzbrojenie stanowiły 2 zsynchronizowane karabiny maszynowe Vickers kal. 7,7 mm umieszczone w kadłubie po obu stronach silnika.
Bibliografia
- Václav Němeček: Československá letadla (1918-1945). Praga: Naše vojsko, 1983, s. 114, 254-255. (cz.).
- William Green, Gordon Swanborough: The complete book of fighters. London: Salamander Book, 2001, s. 34. ISBN 978-0-86288-220-4. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.